Necla Teyze ve Emily Davinson
Dün sabahtan beri Necla teyzenin yüzü zihnimden silinmiyor. Hepimizin ailesinde, mahallesinde, çevresinde en az bir Necla teyze vardır. Güçlü ve saf Anadolu kadını figürü. Tertemiz bir yüz, fakir bir hayat ama hâlâ elinden gelenin en iyisini yapan; büyük ihtimalle ailesinin çoğunu çoktan kaybetmiş, yalnız ama doğaya tutunarak hayatta kalmış bu sağlam karakter. Hepimize güç verir. Anadolu'nun bu, mürekkep yalamasa da doğanın öğretileriyle kendini geliştirmiş, bu sayede hem bilgili hem de yufka yürekli ve nasırlı elleriyle çalışkan, anaç kadın figürü. Bizim mahallede bir sürü Necla teyze var ama benim hayatımın asıl Necla teyzesi babaannemdir mesela. Bizi her ziyarete geldiğinde, eşeğinin ve köpeğinin esenliğinden bahsetmeden duramayan, onları sürekli merak eden; evin alt tarafında nehrin kenarında bir ağaç devrildiğinde hasta yatağından kalkıp koşa koşa bakmaya giden, devrilen ağacın peşinden gözyaşı döken; tavukların yumurtalarını çalan köpeği, dedem çiftelisiyle vurmak istedi...