Bayramda Yunan adalarina kacmasak mi ?

 

Bayramda Yunan adalarina kacmasak mi ?

 

11 seneye yakin ingiltere’de yasiyorum. Geldigimizden beri her Noel ayni seyi yapiyoruz. Esimin annesinin evine Noel arifesinde gidiyoruz, gece orada kaliyoruz. Sabah ufak bir kahvalti yapip noel babanin bize getirdigi hediyeleri aciyoruz. İkindi saati gibi genis aile ile senelere gore cok da degismeyen rosto et, buharda pismis ya da firinlanmis sebzeler ve ayni iki cesit tatlidan olusan menumuzu uzun saatlerce beraber sohbet esliginde yiyoruz. Birkac kucuk oyun oynuyor, arkadasindan salonda bir iki kadeh birsey icip yataklarimiza gidiyoruz. Ertesi gun de birgun onceden kalan yemekleri keyifle yiyor, sonra evimize dogru yola cikiyoruz.

 

Simdi biz boyle yapiyoruz diye bunu esimin ailesine ozgu bir durum olarak algilamayin. Birlesik krallik nufusunun cok ciddi bir orani o iki gunu boyle geciriyor. Ustelik bunu 10 senelerce yapiyor ve bundan hic sikilmiyor. Neden ? Cunku bu harika bir gelenek ve insanlar o gunu her ne kadar bir miktar ticarilesmis olsa da cok da deforme etmeden, aslina uygun kutlamayi tercih ediyor.

 

Noel bayraminin dindar olmakla hicbir alakasi yok bu arada. Zira ulkenin cogu dinden cok uzak olmasina ragmen gelenegi en iyi sekilde yasatiyor.

 

Bunu gordugumden beri 10 kusur senedir yani, kendi bayramlarimizin yok olusunu ekstra kahrolarak izliyorum. Artik o kadar az kisi ramazan bayraminda seker toplamaktan, buyuklerin evine gidip dolma ve baklava yemekten, kurban bayraminda kurban kesmekten ( burada benim de tercihim hayvan katliami degil ama kurbani baska turlu de eyleme dokebiliriz eminim ) aciz ki. Guneye kacmak, yunana kacmak bir yerlere kacmak hep planlaniyor bunlar yerine. Peki neden ve/veya kimden kaciyoruz ?

 

Burada kacmak kelimesi o anlamda kullanilmiyor diye itiraz edebilirsiniz belki ama ben oyle gormuyorum. Resmen bir kacis var. Aile ile bir arada olmaktan kacis, cok da haz etmedigin amcanin elini opmekten kacis, bayram namazindan kacis, ne zaman evleniyorsun ya da ne zaman cocuk yapiyorsun sorusundan kacis, anneye mutfakta yardim etmekten kacis, torunlarini babanneye getirmekten kacis vs. vs. ama ozetle ozunden, aile kavramindan, gelenek ve ananelerinden kacis degil mi ?

Yine fayn daynin konusundaki gibi “guneye kacmak” ya da “yunana kacmak” memlekete gidip aile ile zaman gecirmekten daha “cool” mu ? peki neden daha havali ? kim asiliyor bu kultursuz kulturu bize ?

Neden bir ingiliz genci yasi ne olursa olsun ailesiyle noel gecirmekten imtina etmezken, bizler bundan adeta hicap duyuyoruz. Bu algi nerede ve nasil yaratiliyor ?

Ortalama bir ingilizin, ustelik yilin en soguk zamani, ailesiyle karanlik ve soguk ingiltere’de vakit gecirmek yerine avustralya, tayland, endonezya vs. gibi bir yere gidip 2 hafta harika bir tatil yapabilecek butcesini oldugunu takdir edersiniz herhalde. Ama bunu degil, ailenin yaninda olmayi tercih ettirecek guclu bir kultur, ogreti aileden cocuga geciyor ve gelenek boyle yasayip gidiyor.Peki bizim gibi daha guclu bir aile kulturune sahip bir toplumda bu neden islemiyor ?

 

Kime sorsan nerede o eski bayramlar diye duydugu ozlemden dem vuruyor ama hic kimse bunu duzeltmenin ve degistirmenin kendi davranisini degistirmekten gectigini, kendisinin tatil yerine ailesini on plana cikartmakla bu yolda bir degisimi baslatabilecegini tezahur etmiyor. Ya da suru psikolojisi ve falancalar guneye gitmis, biz de oraya gidelim, evde bekleyen anne-babanin onune geciyor.

 

Buradan cikan sonuc bu kesinlikle bir algi olarak topluma dayatiliyor. Toplumun guclu aile yapisindan ve onu guclu tutan geleneklerinden bu yolla yavas yavas uzaklasmasi tesvik ediliyor ve bizler de ne yazikki bu tuzaga gotgote tatil lokasyonlarinda gecirdigimiz ve stresten baska bir sey yaratmayan tatillerimize, onlara ulasabilmek icin yolda gecirdigimiz trafik kazalari ve aldigimiz trafik cezalarina, annemizin babamizin buruk telefon konusmalarina ya da aramalarina ragmen dusuyoruz. Cunku sonunda tum instagram begenilerimiz yine bize sifa veriyor, kendimizi cok sukur en yakin arkadasimizdan farkli hissetmiyoruz bu sayede cunku o da kendini ayni seyleri yaparak bizden farkli hissetmiyor. Boyle boyle cig gibi buyuyken bir kultursuz kultur yaratiyor ve yarattigimiz bu kulturun sigligi, sevgisizligi, stresi ve yalnizligi yuzunden daha buyuk bir bosluga dusuyoruz.

 

Tabiki tatile ihtiyacimiz var. Ama bunu herkesin gecirdigi gibi gecirmeye ihtiyacimiz yok belki.

Bayramlari olmasi gerektigi gibi en guzel kiyafetleri geceden basucumuza koyarak ( kendimize yapamiyorsak cocugumuza bu sevinci yasatabiliriz ), sabah erken kalkip ana-babamizin ellerini opup sarilip oksitosine doyarak, fayn dayningler yerine yaprak sarmasinin, baklavanin dibine vurarak, aksam mahalle arkadaslarimizla memleketteki tek alkollu mekanda 1-2 bira icip gorusmedigimiz yillar yerine gecmiste yaptiklarimizdan bahsedip cenemiz agriyana kadar gulerek cok daha saglikli, cok daha bir butunun parcasi, cok daha sentetik olmayan ve kaliteli zaman gecirebiliriz diye dusunuyorum.

En azindan sevdiklerimiz halen hayattayken denemekte fayda var diye dusunuyorum. Cunku simdi biz onlar icin yaparsak, kendi cocuklarimiz da bizim icin bunu yapma gelenegine devam edebilir ve belki yok olmak uzere olan geleneklerimizin bir kismini en azindan kurtarabiliriz.

 

Denemeye degmez mi ?