Yürüyüş

 


Yürüyüş

28/01/2025

Uzun uzun yürüdü

Geçenlere yalandan selam vermemeye kararlıydı

öyle de yaptı

Çok yalnız olduğunu düşündüğü bir anda

Kafasını kaldırdı ve papatyaları gördü

Papatyalar “hayır” dedi, “biz senin için buradayız, bak”

Bu ona kendini iyi hissettirdi

Bir daha asla göremeyeceğini düşündügü platonik aşkını hayal ederek

Yürümeye devam etti

Bir süre sonra bir elektrik direğinin tepesinde

İki kumrunun öpüştüğünü gördü

o iki kumrunun bir başka zaman ve uzay düzleminde platonik aşkıyla kendisi olduğundan neredeyse emindi

tebessüm etti

ağlayarak çıktığı yürüyüşten

hafif buruk ama umutlu bir tebessümle geri döndü.


        Modern Ezop

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Geçmişin Yükü

Image
  Hiç hayatınızdaki insanları, yüzleşmek zorunda kaldığınız duygu ve düşüncelerinizin birer silueti gibi gördüğünüz oldu mu? Ben sanıyorum ki bunu yalnızca imgelemekle kalmadım; gerçekliğiyle yüzleştim.   Meğer uzun zamandır zihnimi meşgul eden, geçmişte bıraktığımı sandığım ama fark etmeden bugüne kadar sürüklediğim bir konu… Daha doğrusu, bir kişiymiş. Calimero’nun içinde “The End” yazan çantasını sürekli yanında taşıyıp içine baktıkça hüzünlendiği o sahne gibi ( https://youtu.be/-ovzN-0hJgI?feature=shared doğru videoyu bulursam ekleyeceğim), ben de aynı yarayı, hep aynı yerinden deşip durduğum bu kişiyle yüzleşmeye mecbur kalmışım sonunda.   Zamanında ona öyle büyük değerler yükleyip öylesine yüceltmişim ki, bir gün aniden hayatımdan çekip gittiğinde, sudan çıkmış balık gibi kala kalmıştım. Üstelik bu şaşkınlık hâli sandığımdan çok daha uzun sürmüş — neredeyse on yıl. Şimdi geriye dönüp baktığımda daha iyi anlıyorum. İlk başta hissettiğim şey, büyük bir öfke...
Read more

Amca

Image
Amca 18/06/1948- 26/05/2025 Rakı içen, İngilizlerin tabiriyle "silver fox" tipinde, şık ve modern giyimli; kasketleri ve aksesuarlarıyla kendine özen gösterdiği her hâlinden belli… Üstelik yetenekli, anlayışlı ve yakışıklı bir amcaya kim sahip olmak istemez ki? Türkiye'nin öyle bir amcası vardı işte: Hepimizin, bir halkın amcası. Yazları yazlıkta ya da tatillerde karşılaştığın, akşam rakı masalarında bir çocuk olarak senin de bulunmandan rahatsızlık duymayan… Üstelik senin o ilk gençlik aşklarını dinleyip, bir de arkalarına fon olacak şarkılar yazan; nüktedanlığından, hoş sohbetinden sürekli feyz aldığın ve büyüyünce ya onun gibi olmak ya da onun gibisiyle evlenmek hayali kurduğun biri. İşte İlhan Şeşen böyle bir amcamızdı bizim. Tabii her kaybımız gibi, onu da kaybedince anladık büyüklüğünü. Bilsek de zaten oracıkta, hep hayatımızın arka fonunda ya Gündoğarken ile ya da İlhan Şeşen olarak olacağından öyle emindik ki… Hâlâ da öyle olacak; artık fiziksel olarak aramızda ol...
Read more

Ortak Zihin Yoldaşları: Temalı Yalnızlıktan Kurtulmak

Image
  Tek başınalık ve yalnızlık iki ayrı kavram. Dilerim bu yazıyı okuyan herkes öncesinde bu ikisinin ayrımı üzerine bir süre düşünmüştür. Çünkü yazının geri kalanını bu fark üzerine kuracağım. Kısaca bahsetmek gerekirse, tek başınalık ; etrafında “ben” diye tanımladığın bu fiziksel beden/formdan başka kimsenin aynı ortamda olmaması durumudur. Bir tercih sonucu olabilir ya da kısa süreli, geçici bir durum olarak görülebilir. Yalnızlık ise bir histir. Bunun için fiziksel olarak tek başına olabilirsin ama olmayabilirsin de. Malum, “kalabalıklar içindeki yalnızlık” diye şairane tabirler vardır. Yalnızlık, kendini ifade edemediğin ya da ifade etsen de karşı tarafta bir yansımasını göremediğin durumlarda hissettiğin duygudur. Dün bir konuşma sırasında biri bana, hayattaki rol modellerimden veya bana ilham veren kişi ya da gruplardan örnek sordu. Çok düşünmeden aklıma ilk gelen, Ali Atay, Serkan Keskin, Osman Sonant ve Onur Ünlü’den oluşan grubun bir parçası olmak fikri oldu. Sebebi...
Read more