Üstün Alaman Kuralcığı
23 Haziran 2025 Pazartesi öğleden sonra, saat 17:45 civarında kalkması planlanan fakat ancak 18:45’te havalanabilen bir uçakla Manchester’dan Münih’e uçtum. Bu, Münih’e ilk uçuşum değildi; ancak ilk kez havaalanından dışarı çıkmak üzere gerçekleştirdiğim bir seyahatti. Aslen 25 dakika mesafedeki, eski mühendislik merkezimizin bulunduğu (halen dev bir bina; birkaç kişi hâlâ çalışıyor) ve yalnızca 5 dakika mesafede, Zülfü Livaneli’nin Serenad kitabında da bahsedilen meşhur toplama kamplarından birinin bulunduğu Dachau’ya gittim. Bir şeyi itiraf etmeliyim: Sanırım Almanlardan daha iyi, sorunsuz ve pürüzsüz bir havaalanı hizmeti sunan başka bir ülke yok. Almanya’daki havaalanlarından daha iyisi olması için, insanı taksiden doğrudan biniş kapısına ışınlaması gerekir; o derece yani. Özellikle Münih Havalimanı bu konuda zirvede. Ne eksik ne fazla — her şey olması gerektiği gibi, tam yerli yerinde. Bu sayede, uçağım rötarlı kalkmış olmasına rağmen neredeyse zamanında havaalanı kapısından ç...